[...]Oremus et pro perfidis Judæis: ut Deus et Dominus noster auferat velamen de cordibus eorum; ut et ipsi agnoscant Jesum Christum, Dominum nostrum. (Non respondetur 'Amen', nec dictur 'Oremus', aut 'Flectamus genua', aut 'Levate', sed statim dicitur:) Omnipotens sempiterne Deus, qui etiam Judaicam perfidiam a tua miscericordia non repellis: exaudi preces nostras, quas pro illius populi obcaecatione deferimus; ut, agnita veritatis tuae luce, quae Christus est, a suis tenebris eruantur. Per Christum Dominum nostrum qui vivit et regnat cum Deo Patre in unitate Spiritus sancti per omnia secula seculorum. Amen […]. Missale Romanum, ex decreto Sacrosancti Consilii Tridentini restitutum, S. Pii Pontif. Maximi jussu editum, Clementis VIII et Urbani VIII. Auctoritate recognitum in quo Missae Novissimae Sanctorum accurate sune dispositae, apud Alexandrum Stange, Berolini, 1841, p. 199 – 200.
Per didžiąją Šventosios Savaitės liturgijos reviziją 1955 m. popiežius Pijus XII įvedė klaupimąsi toje pačioje vietoje kaip ir kitose maldose. Visai neseniai šioje maldoje buvo pakeistas kreipimasis į žydus. 1960 m. popiežius Jonas XXIII pašalino žodį netikintis (lot. perfidis) iš maldos už žydų atsivertimą.
Komentarų nėra:
Rašyti komentarą